લગ્નનો માંડવો કે મુજરાનો દરબાર? આધુનિકતાના નામે આપણી આબરૂનું છડેચોક લીલામ!
લગ્નનો માંડવો કે મુજરાનો દરબાર? આધુનિકતાના નામે આપણી આબરૂનું છડેચોક લીલામ!
એક સમય હતો જ્યારે આપણા આંગણે શરણાઈના સૂર રેલાતા, ત્યારે આખો માંડવો પવિત્રતાથી દીપી ઊઠતો. ઘરની વહુ-દીકરીઓની આંખોમાં શરમ અને વર્તનમાં એક ગરિમા હતી. પણ આજે? આજે આધુનિકતા અને દેખાદેખીના નામે આપણે આપણા જ સંસ્કારોની નનામી કાઢી રહ્યા છીએ. ડીજે (DJ) ના કાન ફાડી નાખે તેવા ઘોંઘાટ વચ્ચે, લગ્નપ્રસંગો હવે બે પરિવારોના મિલન મટીને માત્ર એક 'ભદ્દો તમાશો' બની ગયા છે.
આ ખુશી છે કે અહંકારનું પ્રદર્શન?
સૌથી મોટો સળગતો સવાલ એ છે કે કોઈ પણ પ્રસંગ હોય, ઘરની દીકરીઓને સ્ટેજ પર ચડાવીને નચાવવાનો આ કયો નવો રોગ સમાજમાં ઘૂસ્યો છે? ડીજેના તાલે દીકરીઓ નાચતી હોય અને આસપાસ ઉભેલા લોકો એના પર ૫૦૦ કે ૧૦૦ની નોટો હવામાં ઉડાડતા હોય! જરા છાતી પર હાથ મૂકીને વિચારજો... આ ખુશી છે? ના! આ સરાજાહેર આબરૂની હરાજી છે. મનોરંજનના નામે સાક્ષાત લક્ષ્મીને પગ નીચે કચડતા આજના કહેવાતા 'આધુનિક' લોકોને જરાય શરમ નથી આવતી.
અમે 
સ્ત્રીઓનો વિરોધી નથી, પણ તેમની ગરિમાના રક્ષક છીએ!
અહીં એક વાત સ્પષ્ટ કરવી બહુ જરૂરી છે કે અમે સ્ત્રીઓ કે તેમની ખુશીના વિરોધી બિલકુલ નથી. અમે સ્ત્રીને સાચા અર્થમાં ઘરની 'લક્ષ્મી' માનીએ છીએ, અને એટલે જ અમને તેમની માન, મર્યાદા અને ગરિમાની ચિંતા છે.
જરા વિચારો, કયો સાચો બાપ કે ભાઈ પોતાની દીકરી કે બહેનને આ રીતે લોકોની વચ્ચે સ્ટેજ પર નાચતી અને લોકો દ્વારા એના પર પૈસા ઉડાડતા જોઈ શકે? અને જો કોઈ બાપ કે ભાઈ પોતાની દીકરીને આ રીતે ખુલ્લેઆમ તમાશો બનતી જોઈને પણ મૂંગો રહેતો હોય કે હરખાતો હોય, તો પછી એવા બાપ કે ભાઈને કહેવું પણ શું? શું એમના લોહીમાં પાણી ભરાઈ ગયું છે? ઘરની આબરૂને બજારમાં લાવીને, દીકરીઓને મનોરંજનનું સાધન બનાવીને આ લોકો કયો વટ પાડી રહ્યા છે?
સોશિયલ મીડિયાની સસ્તી વાહવાહી
બે કોડીની ઈન્સ્ટાગ્રામ રીલ (Reel) અને સોશિયલ મીડિયા પર લાઈક્સ મેળવવાની ભૂખે સમાજને અંદરથી સડાવી નાખ્યો છે. "પેલાએ ડીજે લાવ્યું ને બધી સ્ત્રીઓને નચાવી, તો આપણે કેમ પાછળ રહીએ?" આ આંધળી હરીફાઈમાં આપણે એ ભૂલી ગયા છીએ કે લગ્ન એ પવિત્ર સંસ્કાર છે, કોઈ નાઈટ ક્લબની પાર્ટી નથી. કેમેરા સામે પોઝ આપવા અને ખોટો વટ પાડવા માટે આપણે ઘરની મર્યાદાને નેવે મૂકી દીધી છે.
હવે જાગવાનો સમય આવી ગયો છે!
સાચી આબરૂ સ્ટેજ પર ઠુમકા લગાવવામાં કે નોટો ઉડાડવામાં બિલકુલ નથી. દીકરી જ્યારે ભણી-ગણીને પોતાના પગભર થાય, કોઈ મુકામ હાસલ કરે અને દુનિયા સામે અડીખમ ઊભી રહે, ત્યારે જ પરિવારની છાતી ગર્વથી ફૂલે છે.
આ તમાશા હવે બંધ કરો. દેખાદેખીની આ આંધળી દોડમાંથી બહાર આવો. પ્રસંગોની પવિત્રતા અને દીકરીઓની ગરિમા જાળવતા શીખો, નહીંતર આવનારી પેઢી આપણને ક્યારેય માફ નહીં કરે!
